Zabytki

Kościół poewangelicki, murowany, zbudowany w 1865 roku. Obecnie znajduje się w nim Muzeum Gospodarstwa Wiejskiego, jest to najmłodsza placówka muzealna w powiecie kościerskim. Utworzona została latem 2002 roku, do tej pory zgromadzono tu 140 eksponatów. Lipuscy muzealnicy zbierali je od maja 2000 roku. Muzeum funkcjonuje w kościele poewangelickim, który już od 1945 r. nie pełni funkcji sakralnych. Od tego czasu pomimo wielu pomysłów świątynia nie była zagospodarowana.

Działania, które miały na celu utworzenie jednostki muzealnej wsparł miejscowy oddział Zrzeszenia Kaszubsko - Pomorskiego i Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Gminy Lipusz. Pomoc merytoryczną w urządzeniu placówki zaoferowało Muzeum - Kaszubski Park Etnograficzny we Wdzydzach Kiszewskich. Obecnie w Muzeum znajduje się 170 eksponatów. Najcenniejszymi z eksponatów zgromadzonych w muzeum gospodarstwa wiejskiego są wóz strażacki z 1913 roku oraz warsztat tkacki z początku XX wieku. Znajdziemy tu również wiele przedmiotów użytkowych, które już na zawsze zniknęły z wiejskich zagród. Muzeum mieści się przy ulicy Wybickiego. Zbiory można oglądać codziennie w godz. 10 -18. Wstęp bezpłatny.

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Michała Archanioła, który został wzniesiony w stylu neogotyckim w latach 1866 -1867. Kilka elementów we wnętrzu obecnej świątyni pochodzi pochodzi z poprzednich świątyń, które zostały strawione przez pożary. Najstarszym zachowanym zabytkiem jest późnobarokowa figura Matki Bożej z Dzieciątkiem wykonana z brązu z ok. 1600 r. Polichromie kościoła, obraz św. Michała Archanioła wykonał w 1924 roku artysta plastyk Leon Drapiewski.

Cmentarz przykościelny założony w XIX wieku.                                                    

Kaplica grobowa Żelewskich z około 1880 roku.

Cmentarz katolicki założony w 1922 -23 roku

Pomniki przyrody

- Diabelski kamień jest to pomnik przyrody nieożywionej a dokładniej głaz narzutowy o obwodzie 7 metrów, z którym wiąże się pewna legenda. Głaz pochodzi z epoki polodowcowej, nie byłoby w tym nic dziwnego ponieważ zdaniem specjalistów takie kamienie nie są rzadkością na Kaszubach, gdyby nie pewna historia. Źródła donoszą ze kamień nie znalazł się przypadkowo w tym miejscu, mieszkańcy twierdzą że postawił go diabeł, ponieważ nie zdążył go donieść do kościoła (jako miejsca wybranego) przed pianiem koguta. Dzięki temu głaz znajduje się na terenie ścieżki dydaktycznej  i możemy go podziwiać jako piękny pomnik przyrody.

- Tuszkowska Matka - pomnik przyrody ożywionej. Jest to sosna pospolita w wieku około 230 lat, obwód 3,20 m, wysokość 30m. W ogólnopolskim konkursie "Przeglądu Leśniczego" na najgrubsze drzewo pomnik przyrody, zajęła 28 miejsce na 264 zgłoszone drzewa. Z tym drzewem powiązana jest też pewna legenda: w Tuszkowach zmarła najstarsza wiekiem kobieta zwana Tuszkowską Matką. Cała wieś uczestniczyła w kondukcie żałobnym, z tyłu powoli wieziono trumnę na wozie poruszanym przez woły. Kiedy żałobna procesja znajdowała się w połowie drogi między Tuszkowami a Lipuszem, wszyscy usłyszeli piękny śpiew jakiegoś ptaka, dziwne gdyż była już późna jesień. Śpiew ptaka był tak donośny że wystraszone woły nie chciały iść dalej. Gwałtownie szarpnęły wozem, w wyniku czego trumna zsunęła się na ziemię. Uczestnicy pogrzebu uznali całe to wydarzenie za znak, ze zmarła obrała sobie jako miejsce wiecznego spoczynku ten właśnie pagórek, nad którym zjawił się ptak. Pochowali ją więc opodal drogi na zboczu pagórka, na grobie kobiety wyrosła sosna która potężniała z biegiem lat. Na pamiątkę tego wydarzenia nazwano sosnę Tuszkowska Matką.

- "Grupa Trzech Dębów" to rosnące obok siebie trzy dęby szypułkowate  o obwodzie kolejno 3,00 m, 3,20 m, 3,90 m i wysokości 25 m, 25 m, 27 m. Dęby znajdują się niedaleko Leśniczówki Płociczno.